Spor her zaman barış değildir

2008-09-29 12:41:00


El Salvador ve Honduras’ın özellikle Salvadorlu göçmen sayısının artmasından sonra sürekli gergin bir devletlerarası ilişkileri olmuştu. Yine ilişkilerin gerginleştiği bir dönemde iki ülke elemelerde karşı karşıya gelir. İlk maç 8 haziran 1969’da Honduras’ın başkenti Tegucigalpada yapılmış, bütün geceyi otellerini saran fanatik Honduras taraftarlarının gürültüsü ve tahriki yüzünden uykusuz geçiren El Salvador takımı son dakikada Roberto Corduna’nın golüne engel olamamış ve maçı 1–0 kaybetmişti.

Maçın hemen ardından El Salvador’da televizyonunun başında maçı izleyen 18 yaşındaki Amelia Bolanios babasının silahını kalbine dayayarak tetiği çekecekti. Ertesi gün Salvador gazetesi el nacional, “genç kız, vatanının yıkılışını görmeye tahammül edemedi” başlığını atıyordu. Bolanias televizyondan canlı yayınlanan neredeyse tüm başkentin katıldığı cenaze töreniyle toprağa verildi. Gerginlik arttı.

İkinci maç bu gergin ortamda yapıldı. Bu kez uykusuz olan takım doğal olarak Honduras’tı. Stadyuma halk linç etmesin diye askeri araçlarla götürülen Honduras milli takımı orada da büyük tacize uğradı. 3–1 biten maç sonucu Honduras antrenörü “kaybettiğimiz için çok şanslıyız” diyordu. Zırhlı araçlarla havaalanına götürülen Honduras ulusal takımı eve sağ salim dönerken onları desteklemeye gelen taraftarları sınıra canlarını zor attılar. İki taraftar ölmüş, yüzlercesi hastanelik olmuş, 150 Honduras plakalı araç yakılmıştı. İki ülke arasındaki sınır kapatıldı.

Bir müddet sonra, 14 Temmuz 1969’da ise savaş başlayacaktı. Savaş 4 gün yaklaşık 100 saat sürdü. Büyük Latin Amerika ülkelerinin devreye girmesiyle savaş durduruldu. Savaş berabere bitti. Sınır aynı kaldı. Salvadorlu köylülerin bir kısmı yurtlarına dönerken, bir kısmı Honduras’ta kaldı.

10
0
0
Yorum Yaz